کد خبر : 348409
زمان انتشار : 00:15:00 - 1399/05/22
پایگاه خبری محیط زیست ایران
درمان بهتر سرطان با تنظیم دوز نانوذرات دارویی
پژوهشگران کانادایی در بررسی جدید خود تلاش کردند تا کارآیی نانوذرات دارویی را افزایش دهند و به بهبود درمان سرطان کمک کنند.

به گزارش پایگاه خبری محیط زیست ایران، به نقل از فیز، پژوهشگران "دانشگاه تورنتو"(UToronto) در بررسی جدید خود دریافته اند که تزریق دوز مشخصی از نانوذرات می تواند به رسیدن داروهای ضد سرطان به تومور کمک کند.

تعیین دوز مشخصی از نانوذرات می تواند به پیشرفت تشخیص و درمان سرطان کمک کند.

"بن اویانگ"(Ben Ouyang)، سرپرست این پژوهش گفت: تنظیم یک دوز مشخص، راه حل بسیار ساده ای است اما نتایج آن بسیار قابل توجه هستند.

یافته های این پژوهش، راه حل هایی را برای مشکل دارورسانی ارائه می دهند.

نانوفناوری، روشی است که برای رساندن دارو به بافت های مبتلا به سرطان استفاده می شود تا به بیمار در واکنش نشان دادن نسبت به سرطان و کاهش عوارض جانبی درمان مانند ریزش مو و تهوع کمک کند. مشکل اینجاست که از میان همه نانوذرات تزریق شده، تنها تعداد کمی از آنها به محل تومور می رسند. پژوهشگران در این بررسی، پژوهش های دهه گذشته را ارزیابی کردند و دریافتند که تنها ۰/۷ درصد از نانوذرات شیمی درمانی، به تومور مورد نظر رسیده اند.

پروفسور "وارن چان"(Warren Chan)، ناظر این پژوهش گفت: امید درمان بیماری به توانایی ما در رساندن دارو به محل مورد نظر بستگی دارد. ما اصل جدیدی را برای تقویت فرآیند دارورسانی کشف کرده ایم که می تواند نقش مهمی در نانوفناوری، اصلاح ژنوم، ایمنی درمانی و فناوری های دیگر داشته باشد.

چان و گروهش، کبد را بزرگترین مانع برای رسیدن نانوذرات دارو به هدف می بینند. فرضیه آنها این است که کبد، آستانه جذب دارد و بدین ترتیب هنگامی که با نانوذرات اشباع شود، نمی تواند دوزهای بالاتر را بپذیرد. راه حل پژوهشگران این است که دوز دستکاری شود تا امکان غلبه بر "سلول های کوپفر"(kupffer cell) کبد که کار تصفیه را بر عهده دارند، وجود داشته باشد.

پژوهشگران در آزمایش های خود دریافتند که تزریق یک تریلیون از نانوذرات به موش ها کافی است تا امکان غلبه بر سلول های کوپفر فراهم شود. این کار، رسیدن نانوذرات به تومور را تا ۱۲ درصد افزایش داد.

اویانگ ادامه داد: هنوز باید پژوهش های بسیاری انجام شود تا به آماری بیش از ۱۲ درصد برسیم اما رسیدن از ۰/۷ به ۱۲ موفقیت بزرگی محسوب می شود.

این پژوهش، در مجله "Nature Materials" به چاپ رسید.