کد خبر : 346195
زمان انتشار : 07:15:00 - 1398/12/06
پایگاه خبری محیط زیست ایران
ویروس کرونا انتقام طبیعت از انسان
بشر در قرن بیستم بی محابا، جسور و مغرور از قدرت دانش و فناوری و صنعت خویش دچار سرکشی شد و با بی رحمی تمام به جان طبیعت افتاد و به انسان و حیوان و گیاه و جماد رحم نکرد و هر چه توانست از طبیعت بهره کشی کرد.

به گزارش پایگاه خبری محیط زیست ایران، سیدجمال هادیان طبائی زواره، فرهنگ پژوه در ادامه یادداشت خود در روزنامه ایران نوشت:  تولید و استفاده بی رویه از محصولات فرآوری شده، تراریخته و مواد نگهدارنده - تهی کردن منابع انرژی، معدنی، آلی و کانی - تهی کردن گنجینه آب های ارزشمند فسیلی و زیرزمینی - سرازیر کردن زباله و ضایعات و پسماندها به رودها و دریاها و اقیانوس ها - تولید انبوه گازهای گلخانه ای و مواد سمی که با طبیعت سازگاری نداشت - تعدی به حریم طبیعت و از میان بردن مراتع و جنگل ها و پوشش گیاهی و تهی کردن خاک های حاصلخیز و ذخایر ژنتیکی - دخالت در چرخه زیست بوم طبیعی با سدسازی بی رویه و مهار آب های جاری - کشتن و خوردن و سوءاستفاده زینتی و غذایی از جانوران نادر و نایاب و حتی خزندگان و حشرات چندش آور - جنگ و خونریزی و استفاده از سلاح های نامتعارف شیمیایی، میکروبی و هسته ای
و نتیجه این سرکشی:
- آسیب رساندن به لایه ازون، آب شدن یخچال های طبیعی قطبین و زیر آب رفتن سرزمین های پست و تغییرات اقلیمی پرسرعت - سیل ها و طوفان های بزرگ و خانمان برانداز - گرد و غبار و آلودگی های کشنده و غیرقابل کنترل - معلولیت های ژنتیکی و بیماری های لاعلاج و عجیب و غریب در دوره شکوفایی و پیشرفت دانش پزشکی - وحشت و هراس دائم از بیماری ها و بلایای طبیعی و سرنوشت نامعلوم و محتوم
تنها برخی از عواقب این سرکشی مغرورانه است.
در اواخر قرن گذشته میلادی پیش بینی می شد که روزی طبیعت، این مادر نجیب و آرام این سرکشی های بی نهایت بشر نسبت به خودش را پاسخ دهد. بشر سرکش و مغرور با رفتار نامعقول و نامتعارف خویش در طی دو سده در برابر طبیعت دیرینه ایستاد و عجولانه طبیعت را رو به نابودی برد و فقط به سود خود اندیشید و حالا مام طبیعت سر صبر انتقام می گیرد و بشر مغرور را تنبیه می کند. گاه تنبیه طبیعت بتدریج و آنقدر بطئی است که بشر با آنکه رو به هلاکت می رود چندان متوجه نمی شود. آلودگی هوای خودساخته، تصادف و حادثه و مرگ و میر با وسایل و محصولاتی که بی دقت و بی کیفیت ساخته شده اند، بیماری های لاعلاج و بی مبالاتی و افراط و تفریط او را به هلاکت می اندازد و بشر درک عمیقی از این فاجعه ندارد و طبیعت گاه چنان شتابان انتقام می گیرد که بشر سرکش به التماس و تضرع و دعا می افتد. جنون گاوی و سارس و ابولا و ایدز و کروناویروس نه اولین نشانه انتقام طبیعت است و نه آخرین آن بلکه این چرخه طبیعی بازگشت رفتار بشر شرور به خویشتن است و بشر قرن بیست و یکمی با همه پیشرفت ها و توسعه طلبی ها باید منتظر حوادث عجیب و غریب دیگری ناشی از عواقب عملکرد خویش در زمین و هوا و دریا و فضا باشد. سوء استفاده از طبیعت و بی احترامی به آفریدگان به تدریج گریبان بشر متمدن و متکبر را خواهد گرفت و کرونا ویروس تنها یکی از ساده ترین عواقب کارهای بشر افسارگسیخته و مغرور امروزی است که هم با خودش ناسازگار است و هم با طبیعت. وقتی تکنیک و فناوری از اخلاق پیشی می گیرد و با خودخواهی و غرور و سرکشی عجین می شود عواقب آن دیر یا زود گریبان بشر را خواهد گرفت و او را در سراشیبی سقوط و انحطاط قرار خواهد داد. شاید بهترین تعبیر برای این چرخه همان اثر پروانه ای مشهور باشد که معتقد است تغییری کوچک در یک سیستم آشوب ناک چون جو سیاره زمین می تواند باعث تغییرات شدید در آینده شود و مثلاً بال زدن پروانه ای در کوبا طوفانی در ساحل آریزونا ایجاد کند.
باید با طبیعت و همه اجزای آن، از خاک و نبات و جماد و حیوان و انسان مهربان و عطوف و سازگار بود. به اندازه از آن بهره گرفت و به بازسازی و بازپروری آن کمک کرد. طبیعت، من و شما، خوبان و بدان، راست و چپ، اصلاح طلب و اصولگرا، با ایمان و بی ایمان نمی شناسد بلکه انتقامش را از نوع بشر می گیرد، بشری که می تواند در ذات خویش فرشته خوی باشد و آبادگر یا دیوصفت و ویرانگر. کروناویروس هم یکی از عواقب بدعملی بشر است که گریبان همه را گرفته و باید برای گذر از گردنه آن هزینه داد. امیدواریم این هزینه جان انسان ها نباشد.

[mediaout][mediaout]

[aparat][aparat]