کد خبر : ۳۴۸۱۵۶
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

پایگاه خبری محیط زیست ایران

باغ جادویی؛ اعجاز عشق و ایده

باغ جادویی حاصل عشق و ایده مردی از جنس آب و خاک است که با پیوند ریشه ها و هسته ها دست به افسونگری زده و درختانی سحرآمیز می پروراند که نظیر این آشتی کنان طبیعت…

باغ جادویی؛ اعجاز عشق و ایده

به گزارش پایگاه خبری محیط زیست ایران، درخت عناب لبهای خوش رنگش را غنچه کرد: ۱۲ بار در سال میوه می دهم، معجزه که می گویند منم. درخت آلبالو هم خوشه های قرمزش را به زور بغل کرد و گفت: معجزه منم که با این جثه کوچکم چند برابر بقیه درختها میوه میدهم.

درخت سیب که گونه هایش از خجالت گل انداخته بود سرش را نزدیکم آورد: از هر انگشتم ۱۰ جور هنر می بارد؛ ۱۱ نوع  سیب می دهم، خودت قضاوت کن من شگفت انگیزم یا اینها؟

بوته های گوجه فرنگی هم که زیر گرمای کمجان آفتاب صبحگاهی پهن شده بودند، دستی تکان می دهند.خانم بیا ما را تماشا کن هنرمند مائیم که از ریشه هایمان سیب زمینی می روید و از شاخ و برگهایمان گوجه فرنگی.

درخت مغرور و سرسبزی هم طعنه زنان به بوته ها، میوه های طلایی اش را نشانم میدهد و می گوید: زردآلو با مغز بادام ندیده ای تا معنی معجزه را بدانی.

یک باغ هیاهو است، یک باغ رُستنی های سحرآمیز که در قاب نگاه های بهت زده ما نمی گنجد.  

بعد از مدتها دلخوشی هایمان برای دیدن این باغ جادویی طلوع می کند. دلخوشی هایی به رنگ آفتابگردان؛ که هنوز گل خورشید نشکفته پشت پرچین های باغ این پا و آن پا می کنیم، من و چند نفر از دوستان خبرنگارم.

مردی با موها و چکمه های سفید که نام پیرمرد برایش زود است با خوش آمدهای کش دار و خندان سلاممان را پاسخ می دهد و خود را امانتدار این باغ مشهور معرفی می کند، نه مالکش!

صحبت از «پرویز ملک زاده» است. برخلاف دوستانم که بارها به تماشای این باغ و باغبان جادویی آمده اند، رفتار و گفتارش برایم غریبه است اما زود با او همکلام می شوم.

سر روی شانه درختها می گذارد و تنگ در آغوششان می کشد و در حالی که برگهای غبار گرفته را با سرآستینش برق می اندازد، می گوید: به این ناز و نوازش نیاز دارند و گرنه پژمرده می شوند.

من و دوستانم برای ثبت و ضبط این لحظه های دلدادگی پابه پای باغبان مجنون می رویم و می دویم مبادا چیزی از قلم بیفتد.

شمار درختهایی که کاشتهام را خوب به یاد دارم حتی ماه و سالشان را. هم اکنون من و یکهزار درخت و ۵۰۰ درختچه که نظیرش در جایی نروئیده است در مساحت ۲ هکتاری این باغ، خرم و شادمان در کنار یکدیگر زندگی می کنیم و با یکدیگر خاطره های بسیار داریم. اینها را ملک زاده می گوید و لبخندی بر لبش می روید.

او درختها را دیوانه وار دوست می دارد، آنها که عاشقتر هستند مجنون شده اند مثل سیب مجنون، توت مجنون، زردآلوی مجنون، گردوی مجنون که با شاخه های پریشان و افشان از باغبان عاشق دل ربایی می کنند. 

پیوند نوع درخت با یکدیگر از شگفتی های این باغ جادویی است، درختان سیب ترکیبی از سیبهای گلاب، سرخ، ترش و فرانسوی و چند نوع دیگر که نامشان در ذهنم نمانده و یا درخت آلو که مجموعه ای از میوه های ترش و ملس است که از بهار تا پاییز می توان از باغ جادویی چید.

ملک زاده این پیوندهای گوناگون را به آشتی کنان ریشه ها و برگها تعبیر می کند و من به زیبایی این واژه می اندیشم که ای کاش آدمها هم به همین سادگی قهرها را به آشتی تبدیل می کردند.

ملک زاده این پیوندهای گوناگون را به آشتی کنان ریشه ها و برگها تعبیر می کند و من به زیبایی این واژه می اندیشم که ای کاش آدمها هم به همین سادگی قهرها را به آشتی تبدیل می کردند.

خلاصه اینجا طعم و رنگ میوه ها در باغ جادویی شگفت انگیز است مثل گلابی سیاه!

 شگفتانه های باغ جادویی گفتنی نیست باید اینجا باشید، ببینید و بچشید تا سر تعظیم در مقابل اعجاز طبیعت و آفریدگارش فرود بیاورید.

با اصرار او دور سفره صبحانه اش می نشینیم و از سخاوت باغبان مهربان و چای ذغالی و عطر دارچین روی کاسه های حلیم که با شمعدانی های معطر زیر آلالچیق مخلوط شده خاطره ای ماندگار می سازیم و محو لحن و گفتار شیرین باغبان می شویم وقتی که از رنج و مشقت های پرورش این باغ می گوید و از زمین سنگلاخ بی آب و علفی که با خون جگر آباد کرده بود و من به حافظه ام می سپارم که از یاد نبرم.

ملک زاده می گوید: درخت باید در سال دوم و سوم به بار بنشیند و همه نیرویش را صرف زایش کند چون استعدادش را دارد، فقط باید آن را کشف کرده و پروش بدهیم.

بعد از پیوندهای عجیب و غریب بین انواع میوه ها به انتهای باغ جادویی می رسیم که روزها طول میکشد تا واژه های درون ذهنم هم آواز و همدم شوند بلکه نیکوترین جمله را برای وصف این اعجاز رنگین طبیعت به قلم جاری کنم.

ارتفاع درختهای این قسمت باغ به زیر زانوهایمان نمی رسد اما در عین کوتاه قامتی شاخه های پرباری دارند. در باورمان نمی گنجد تا زمانی که سفتی و کالی هلوهای یکی از درختها را با انگشتانم لمس می کنم.

برای چیدن میوه این درختها باید هم قدشان شوی و نشسته شاخ و برگهایشان را کنار بزنی و چشمک زدن میوه های رنگارنگش را ببینی.

باغبان خوش ذوق و سلیقه مدام درختها را تحسین و تشویق می کند و در جواب چرایی این کارش گفت و گو با درختان را به ما هم توصیه می کند، چون آنها از آدمهای خونسرد و عبوس خوششان نمی آید و میوه هایشان بدمزه می شود.

هوس تماشای باغ جادویی اگر به سرتان زد باید سری به بلوار ارم همدان، روبروی تالار قرآن، کوچه چشمه ساران بزنید و کمی مهربان باشید تا صدای درختهای سحرآمیزش را بشنوید و با عناب، آلبالو و زردآلوها همصحبت شوید. 

ملک زاده را با باغ جادویی اش به خالق زیبایی ها می سپاریم و او با مشتی از گلهای یاس و محمدی ما را بدرقه می کند.

ایرنا

 

کلید واژه :

باغ جادویی

،

اعجاز

،

عشق

،

ایده

ثبت نظرات
captcha