کد خبر : ۳۴۸۰۴۵
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

پایگاه خبری محیط زیست ایران

ماسک هایی که سلامتی نمی آورند/بی مسئولیتی خطرناک ترین بیماری

تبریز- همراه با روزهای گرم و قرمز کرونایی، چهره نازیبایی نیز بر پیکر شهر دوخته شده و لوازم حافظت فردی به شناورهای خطرناکی مبدل گشته است.

ماسک هایی که سلامتی نمی آورند/بی مسئولیتی خطرناک ترین بیماری

به گزارش پایگاه خبری محیط زیست ایران، آناهیتا رحیمی: امروز به هوای شناورهای خطرناک در جوی آب و زیر پاهایم، به دل شهر زدم؛ گویا قرار نبود راه طولانی شود؛ نرسیده به یکی از چهارراه های شهر، مرد میانسالی از بانک خارج شد و با نگاهی به آن طرف و این طرف، ماسک و دستکش خود را داخل جوی آب انداخت و بلافاصله سوار خودروی خود شد و رفت.

یا از دست ماسک و دستکش کلافه شده بود و یا هم جوی آب را بهترین مکان برای بیرون انداختن ماسک و دستکش خود دید؛ هر چه که بود گذشت و رفت، اما ماسک و دستکش رها شده در جوی آب، همراه با ماسک های دیگر تلمبار شده هم چنان ماند.

از روزی که خبر شیوع ویروس کرونا در شهر پیچید، شهر ما خانه ما روی دیگری از خود نشان داد و به شهر ماسک و دستکش های رها شده در جوی آب و زیر پا تبدیل شد و بار دیگر زنگ خطری نواخته شد.

در امروز و فرداهایی که زندگی می کنیم، ماسک و دستکش، لوازم حفاظت فردی تلقی شده و تنها راه مقابله با کووید ۱۹ است اما بر اثر سهل انگاری برخی از افراد، این لوازم محافظت فردی به همان اندازه که ما را در مقابل این ویروس، محافظت می کند به همان اندازه نیز با رها کردن آن در معابر عمومی می تواند مخاطره آمیز باشد.

در شهر چرخی بزنید؛ در این روزهای آغشته به کرونا جاروی پاکبانان، الفت خاصی با ماسک و دستکش های رها شده در سطح شهر گرفته است. قامت هایی که بدون فکر کردن به این موضوع که این مسئله تا چه اندازه می تواند سلامت آنان را به خطر انداز، خم می شود تا نازیبایی ها را از پیکر شهر پاک کنند.

در کنار همین پاکبان ها، سلامتی افراد عابر پیاده و کودکان نیز به خطر می افتد؛ با وزش باد نیز همین ماسک و دستکش های رها شده در هم پیچیده شده و به رقص درمی آیند.

مضرات بیرون انداختن ماسک و دستکش در محیط زیست

به گفته مدیر گروه پیشگیری و مبارزه با بیماری های واگیر معاونت دانشگاه علوم پزشکی تبریز، انداختن ماسک و دستکش در محیط زیست، مضراتی را به همراه دارد که عمده ترین آن این بوده که ماسک و دستکش، جزو مواد پلاستیکی و شبیه پلاستیکی است که سال های متمادی برای تجزیه آن طول می کشد.

سیمین خیاط زاده ادامه داد: ویروس کرونا و سایر میکروب ها که هر کدام عامل بیماری برای افراد به شمار می روند روی دستکش و ماسک، جمع شده و موقع بیرون انداختن آن در فضای آزاد، با تماس کودکان، سایر افراد و حتی پاکبانان، عامل ایجاد آلودگی بوده و موجب انتقال ویروس می شود.

وی به خبرنگار مهر گفت: مهم تر از تمامی مواردی که گفته شد از فرهنگ مردم به دور است که ماسک و دستکش خود را در سطح شهر انداخته و باعث شوند تا چهره خیابان، کثیف و آلوده شود که از لحاظ دیداری نیز جلوه خوبی را رقم نمی زند.

احساسی که نامطلوب است و یادآور بیماری است

وی معتقد است که دیدن ماسک و دستکش برای افراد، نوعی احساس نامطلوب، افسردگی و یادآوری بیماری را به همراه دارد و برخی از افراد سودجو نیز با جمع آوری ماسک های استفاده شده و فروش ارزان قیمت، موجب انتشار بیشتر ویروس می شوند.

توصیه می شود که ماسک و دستکش را به هنگام انداختن در سطل زباله، درون پاکت، کیسه فریزر قرار داده و محکم ببندند و بدین طریق، دفع بهداشتی کنند

خیاط زاده افزود: توصیه می شود که ماسک و دستکش را به هنگام انداختن در سطل زباله، درون پاکت، کیسه فریزر قرار داده و گره بزنید و بدین طریق، دفع بهداشتی شود تا از ایجاد آلودگی نیز خودداری کند.

ویروس می تواند ساعت ها و روزها زنده بماند

وی توضیح داد: ویروس، حدود ۸ تا ۹ ساعت و حتی ۹ تا ۱۰ روز روی سطوح زنده می ماند؛ ویروس در سطوح صاف، فلزی، استیل و میز ادارات، می تواند مدت زمان زیادی زنده بماند اما در سطوحی مثل لباس و فرش، مدت زمان کمی زنده خواهد ماند.

مدیر گروه پیشگیری و مبارزه با بیماری های واگیر معاونت دانشگاه علوم پزشکی تبریز، به این نکته نیز اشاره کرد که سطوح دستکش می تواند آلوده بوده و با تماس دستکش با عینک و یا لباس، آلوده شده و انتقال بیماری را میسر سازد.

ویروس در سطوح صاف، فلزی، استیل و میز ادارات، می تواند مدت زمان زیادی زنده بماند اما در سطوحی مثل لباس و فرش، مدت زمان کمی زنده می ماند

وی بیان کرد: بهترین شرایط برای تمیز کردن سطوحی مثل میز، استفاده از وایتکس و در سطوحی مثل فرش، لباس که قابل شست و شو بوده اما در غیر این صورت، مه پاشی با الکل است؛ سطوحی مثل سرامیک، کف ادارات و پله ها نیز با محلول های وایتکس ضدعفونی می شود که حتی در ادارات نیز توصیه بر این است که هر روز بعد از تعطیلی ادارات، همه جا ضدعفونی شود.

پرهیز از مصرف غذا در بیرون

خیاط زاده در پایان افزود: افراد باید به هنگام خروج از منزل، دست های خود را شسته و از ماسک استفاده کنند و هم چنین از مصرف غذا در بیرون پرهیز کنند.

من پدر دو فرزند کوچک هستم و در این روزها خیلی مراقب هستم تا خطری از سوی من آنان را تهدید نکند؛ همین جمله احساسی که همه با خواندنش به فکر فرو می رویم، جمله ای بود که در یک روز داغ تابستانی، از یکی از پاکبانان شهرم در حین تنظیف شنیدم.

شهر پر از ماسک و دستکش است

وقتی می گویم پاکبانی که در حال تنظیف شهر بود یعنی فردی که دل پری از جمع کردن ماسک و دستکش های رها شده دارد، است. این پاکبان گفت: در روزهای اول شیوع ویروس کرونا، شهر پر از ماسک و دستکش و حتی دستمال کاغذی بود، نمی دانم چرا افراد چنین کاری انجام می دهند واقعاً به فکر ما نیستند؟ همین ماسک و دستکش ها به اندازه زباله های بیمارستانی خطرناک هستند.

زندگی ما با این کار به خطر می افتد

وی گفت: خودتان حساب کنید؛ ۵ ماه از شیوع ویروس کرونا می گذرد و شهر پر از ماسک و دستکش های رها شده است؛ درست است که تنظیف شهر وظیفه ما است اما با این کاری که برخی از شهروندان انجام می دهند، زندگی ما نیز به خطر می افتد.

همین طور که مشغول تنظیف شهر است ادامه داد: با این وجود که تمام نکات بهداشتی را رعایت می کنم اما از خانواده ام نگران هستم و چند باری هم آزمایش و تست ویروس کرونا داده ام تا خیالم راحت شود.

در این روزها تنها خواهشی که از مردم دارم این است که ماسک و دستکش خود را در باکس های زباله بیندازند تا خطری دیگران را تهدید نکند.

رفتارهایی که نشان دهنده تأخر فرهنگی است

به گفته دکترای جامعه شناسی، چنین رفتارهایی از عدم یادگیری و پرورش یافتن در زندگی شهری سرچشمه می گیرد و نشان دهنده این است که به طور کامل در خانواده، جامعه و حتی رسانه ها یاد نگرفته ایم که نیاز به یادگیری و آموزش دارد.

امان اله قرایی مقدم ادامه داد: در رابطه با افرادی که به ریختن آشغال در سطح شهر اقدام می کنند باید گفت هنوز دچار تأخر فرهنگی هستند که رفتار مناسب شخصیت نشان نمی دهند.

وی ادامه داد: افرادی که ماسک و دستکش خود را در کوچه و خیابان می اندازند و یا نکات بهداشتی را رعایت نمی کنند هنوز فرهنگ زندگی شهری را یاد نگرفته اند.

یادگیری خود به خودی و آموزش از طریق رسانه ها

این جامعه شناس معتقد است از طریق یادگیری خود به خودی که با زندگی در شهر ممکن خواهد شد و هم چنین از طریق آموزش از سوی رسانه، صدا و سیما، تلویزیون و مطبوعات باید می توان افراد را به عدم بیرون انداختن ماسک و دستکش در کوچه و خیابان سوق داد.

وی در پایان افزود: اما هیچ گاه رفتار، فکر و ذهن با تغییر تحولات سریع اجتماعی منطبق نمی شود.

با وجود هشدارهایی که از سوی بهداشت داده می شود متأسفانه برخی ماسک و دستکش های خود را بدون اطلاع از عواقب چنین کاری، در کوچه و خیابان رها می کنند اقدامی که زنگ خطر دیگری را نواخته و علاوه بر اینکه می تواند برای سلامتی عابران پیاده، پاکبانان مضر باشد، به شیوع هر چه بیشتر این ویروس نیز دامن بزند.

مهر

کلید واژه :

ماسک هایی که سلامتی نمی آورند

،

خطرناک ترین بیماری

ثبت نظرات
captcha