کد خبر : ۳۴۷۴۲۳
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

پایگاه خبری محیط زیست ایران

کرونا چه زمانی نابود می شود؟

رئیس مرکز تحقیقات بیماری های نوپدید انستیتو پاستور گفت: کرونا را باید به عنوان یک بیماری اندمیک در دنیا پذیرفت که با کشف احتمالی واکسن در سال های پیش رو، دیگر به عنوان یک چالش جدی بهداشتی مطرح نخواهد بود.

کرونا چه زمانی نابود می شود؟

به گزارش پایگاه خبری محیط زیست ایران، سه ماه از ورود ویروس مرموز کرونا به ایران می گذرد و در این مدت سلامت جسمی و روحی مردم دستخوش تغییرات زیادی شده و حساسیت اقشار مختلف به سلامتی خود، رنگ و بوی خاص و متفاوت تری نسبت به گذشته پیدا کرده است.

در این مدت، مطالب بسیاری از سوی متخصصان مختلف پزشکی درباره ویژگی های این ویروس نوپدید بیان شده است؛ کرونا حالا توانسته است سبک زندگی و به عبارتی مناسبات ارتباطی و رفتاری بسیاری از مردم را تغییر دهد و شاید بتوان گفت در کنار عواقب و پیامدهای منفی و نگران کننده این بیماری که از جمله «خانه نشین شدن بسیاری از افراد به ویژه سالمندان، از دست دادن جان تعدادی از هموطنان و مغموم و سوگوار شدن خانواده های آنهاست»، توجه و ایجاد حساسیت بیشتر مردم به سلامت و رعایت بهداشت فردی را بتوان به عنوان جنبه و پیامد مثبت این بیماری برشمرد.

برای اطلاع از آخرین وضعیت کرونا در کشور با احسان مصطفوی، عضو هیأت علمی و استاد اپیدمیولوژی انستیتو پاستور ایران، رئیس مرکز تحقیقات بیماری های نوپدید و بازپدید و عضو کمیته کشوری اپیدمیولوژی کووید-19 در ایران  به گفت وگو نشستیم. وی در این گفت وگو به تشریح آخرین وضعیت کرونا ویروس در ایران و جهان پرداخت. آنچه در ادامه از نظرتان می گذرد، مشروح این گفت وگوست.

* سازمان جهانی بهداشت کرونا ویروس را  به عنوان یک پاندمی در دنیا و یک وضعیت اضطراری بهداشت عمومی اعلام کرد، درباره این مفاهیم توضیح دهید.

 پاندمی به حالتی از اپیدمی یک بیماری گفته می شود که از مرزهای بین المللی عبور کرده باشد و شمار بسیاری از مردم را در قاره های مختلف درگیر خود کرده باشد. گسترش یک بیماری وابستگی بسیاری به میزان پایایی عامل ایجاد کننده آن در محیط، نحوه انتقال بیماری، میزان کشندگی و مسری بودن آن، گروه های در معرض خطر ابتلا و مرگ، سطح بهداشت مردم و زمان کشف واکسن یا درمان برای آنها دارد. در طول تاریخ چندین پاندومی مهم رخ داده است که از شناخته شده ترین آنها می توان از پاندمی های آبله، سل، طاعون، وبا، ایدز و آنفلوآنزا نام برد.

یکی از وحشتناک ترین پاندمی ها مربوط به بیماری طاعون بوده است که تخمین زده می شود در قرن چهاردهم، ۷۵ تا ۲۰۰ میلیون نفر را در سراسر جهان کشته است. در سال 1918 نیز آنفلوآنزای اسپانیایی چیزی نزدیک به یک سوم جمعیت جهان را مبتلا کرد و بیش از 50 میلیون نفر (فقط 675 هزار نفر در ایالات متحده) را با میزان کشندگی حدود 2 درصد به کام مرگ کشاند.

یکی دیگر از پاندمی های قرن بیستم آنفلوآنزای هنگ کنگی بود که در سال های ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۰ در حدود یک میلیون نفر را در سراسر دنیا کشت. از پاندمی های ویروسی اخیر می توان از ویروس سندرم حاد شدید تنفسی (سارس) که در سال 2002 از چین شروع شد و میزان کشندگی آن حدود 15 درصد بود؛ ویروس آنفلوآنزای H1N1  که در سال 2009 از مکزیک شروع شد و گفته می شود حدود 24 درصد از جمعیت جهان به آن مبتلا شدند و باعث مرگ بیش از 280 هزار نفر شد و بیماری ابولا که در سال های 2014 تا 2016 حدود 50 درصد مبتلایان را به کام مرگ کشاند، نام برد. بیماری کووید-19 نیز در تاریخ 22 اسفند توسط سازمان جهانی بهداشت به عنوان یک پاندمی اعلام شد.

آنفلوآنزا هر سال 10 درصد مردم دنیا را درگیر می کند

شاید دانستن این موضوع هم مهم باشد که بیماری آنفلوآنزای فصلی که همه ساله در فصول سرد شیوع پیدا می کند و سویه های ویروسی به وجود آورنده آن هر ساله دچار جهش و تغییر می شود و واکسن و داروی آن نیز موجود است، سالانه باعث ابتلای حدود 10 درصد جمعیت دنیا می شود و موارد مرگ سالانه آن در جهان بین 300 تا 650 هزار نفر برآورد می شود ولی اکثر مردم آن را به عنوان یک چالش جدی بهداشتی به حساب نمی آورند و پیشگیری خاصی برای عدم ابتلا به آن انجام نمی دهند؛ حتی با وجود واکسن، خیلی از افراد و از جمله افراد پرخطری که توصیه واکسیناسیون در مورد آنها انجام می شود به ویژه افراد مسن و دارای بیماری زمینه ای از زدن واکسن خودداری می کنند.

اما وقتی در مورد یک بیماری اطلاع رسانی زیادی شود، حساسیت مردم و کادر بهداشتی و درمانی نیز به آن بیشتر می شود و مخصوصا وقتی که ما با یک بیماری نوپدید مواجه باشیم که به عنوان یک پاندمی اعلام شده باشد.

علاوه بر پاندمی، موضوع مهم دیگری که در مورد بیماری های واگیردار مطرح است، اعلام وضعیت اضطراری بهداشت عمومی است. این وضعیت، یک بیانیه رسمی است که توسط سازمان جهانی بهداشت و براساس مقررات بین المللی بهداشت به هنگام بحران هایی است که می توانند بهداشت عمومی را در سطح جهانی به خطر بیندازند اعلام می شود.

 پس از اعلام این بیانیه، همه کشورهای عضو سازمان بهداشت جهانی موظفند امکانات و نیروهای خویش را در زمینه کنترل و پیشگیری از ادامه بحران به کار گیرند. نخستین بیانیه وضعیت اضطراری بهداشت عمومی هنگام پاندمی جهانی آنفلوآنزای خوکی در سال 2009 اعلام شد. بیانیه های بعدی برای بازگشت مجدد بیماری فلج اطفال (سال 2014)، اپیدمی بیماری ویروسی ابولا در غرب آفریقا (سال های 2014 و 2018)، و شیوع ویروس زیکا در آمریکای جنوبی (سال ۲۰۱۶) بوده است. 

در 10 بهمن ماه 1398 پس از افزایش سریع آمار ابتلا و تلفات کووید-19 در سراسر جهان، سازمان جهانی بهداشت برای این بیماری هم اعلام وضعیت اضطراری کرد.

* درباره برخورد کشورهای مختلف در مواجهه با کووید-19 و اینکه کشورها در برخورد با این ویروس چه رویکردی را انتخاب کردند، توضیح دهید.

 در حال حاضر اپیدمی (همه گیری) ویروس کووید-19 به عنوان مهمترین چالش سلامت جهانی مطرح است. این بیماری باعث آسیب های جدی اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و حتی سیاسی در کشورها شده است. این ویروس اگرچه از نظر میزان کشندگی نسبت به سایر ویروس های نوپدید خانواده کرونا مانند سارس و مرس کم خطرتر است، اما سرعت گسترش و رفتارهای بیماری زایی ویژه ای از خود بروز داده که کنترل آن را بسیار سخت کرده است.

پاندمی حاصل از گسترش این ویروس باعث شده تا کشورهای مختلف، سیاست های منطبق بر شرایط خود را  اخذ کنند. چین به عنوان اولین کشور مواجهه یافته، برای مهار سریع ویروس رفتاری بسیار سخت گیرانه به خرج داد و با محدودیت شدید رفت و آمد در شهر ووهان و سایر نقاط آلوده، سعی کرد تا رشد جهشی بیماری را کنترل کند.

اگرچه این سیاست تا حدودی موفق بود، اما مانع از گسترش بیماری به سایر نقاط چین و جهان نشد؛ به خصوص آنکه به نظر می رسد قبل از اعمال این محدودیت ها، ویروس در شبکه گسترده ارتباطات جهانی پخش شده بود. در سایر کشورها نیز به فراخور توان و شرایط اجتماعی خود سیاست هایی همچون محدودیت سفر و حمل و نقل، کاهش فعالیت های اجتماعی و سخت گیری های مربوط به کسب و کار را تدوین کرده و عمل کردند.

مثلا در حالی که ایتالیا، اسپانیا، روسیه و هند مقررات محدودیت آمد و شد اعلام کردند، انگلستان و ایرلند مقررات نسبی محدودیت رفت و آمد را به اجرا گذاشتند. آمریکا، کانادا، ایران، فرانسه، آلمان، بلژیک، هلند، سوئیس، پرتغال، برزیل و اتریش نیز مقررات محدودیت رفت و آمد اعلام نکردند و تنها از شهروندان خود خواستند تا در خانه بمانند.

با توجه به جدید بودن بروز اپیدمی و مشکلات مختلف مرتبط با بیماری، به سادگی و در حال حاضر نه می توان میزان اثربخشی مداخلات انجام شده را به درستی سنجید و برای درک بهتر اثرات مداخلات باید زمان کافی داشت و در آینده قضاوتی منطقی تر کرد اما یکی از معیارهای فعلی قضاوت در برابر پاسخ سیستم بهداشتی درمانی کشورها، تعداد تست انجام شده، تعداد بیماران شناسایی شده، میزان مرگ و چگونگی برخورد سیستم های بهداشتی و درمانی کشورها در برابر این چالش بهداشتی بین المللی است.

*درباره وضعیت شیوع کرونا در ایران، منطقه و جهان از نظر میزان مبتلایان، جانباختگان و بهبود یافتگان توضیح دهید و بیان کنید رتبه ایران در دنیا در این  شاخص ها چگونه است؟

تا به امروز  در دنیا بیش از 4 میلیون و 800 هزار نفر مبتلا و 316 هزار نفر مرگ از این بیماری گزارش شده است که بیش از یک میلیون و 850 هزار نفر آنها بهبودی یافته اند. تعداد موارد بیماری در ایران که تاکنون با تست های آزمایشگاهی تایید شده است به 122 هزار و492 نفر رسیده است.

ایران از نظر تعداد مبتلایان قطعی گزارش شده بعد از کشورهای آمریکا، روسیه، اسپانیا، انگلستان، برزیل، ایتالیا، فرانسه، آلمان و ترکیه در رتبه دهم قرار دارد، اما باید توجه داشت که اکثر این کشورها، جزو کشورهایی هستند که امکان انجام تست زیادی دارند و در عین حال جمعیت آنها هم بالاست

کلید واژه :

کرونا

،

ویروس کرونا

ثبت نظرات
captcha