کد خبر : ۳۴۶۷۱۲
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

پایگاه خبری محیط زیست ایران

تبدیل تهدید کرونا به فرصت در ایران

با توجه به شیوع ویروس کرونا، یک استاد علوم سیاسی می گوید: بااراده قوی و عزم ملی هر تهدیدی را می توان به فرصت تبدیل کرد، اما این موضوع به حکمرانی خوب و تصمیم گیری…

تبدیل تهدید کرونا به فرصت در ایران

به گزارش پایگاه خبری محیط زیست ایران، همچنان که «فوکویاما» به درستی گفته، عامل تعیین کننده در مهار کرونا نوع رژیم نیست، بلکه ظرفیت دولت و میزان اعتماد به آن است. آلمان، کره جنوبی و تایوان، که به شیوه ای دموکراتیک اداره می شوند، در مهار این اپیدمی موفق ظاهرشده اند. بی تردید حکمرانی خوب و تصمیم گیری خردمندانه در موفقیت این دو کشور بسیار تأثیرگذار بوده است.پیش ازاین در یادداشتی از دو عامل مدیریت یکپارچه و مسئولیت پذیری برای موفقیت و تبدیل این تهدید به فرصت یادکردم. به تعبیر زیبای حافظ آری به اتفاق جهان می توان گرفت.

باکمال تأسف در وضعیت کنونی ایران از هر دو نظر با مشکل روبرو هستیم. نبود مدیریت یکپارچه، آشفتگی در حکمرانی را در پی دارد و قدرت حکومت را در تبدیل تهدید به فرصت کاهش می دهد.

در فاجعه چرنوبیل که در زمان رهبری «میخائیل گورباچف» در سال ۱۹۸۶ اتفاق افتاد، گورباچف خود مدیریت بحران را به دست گرفت و با تعیین فردی از جانب خود و ارتباط منظم با او تمامی امکانات شوروی را برای مهار این بحران بسیج کرد و بر آن موفق شد. درواقع نظام های استبدادی و اقتدارگرا برحسب نوع حکمرانی و اداره به دو نوع منظم و نامنظم یا آشفته تقسیم می شوند. بی تردید نظام استبدادی اگر با آشفتگی همراه باشد، به تعبیر مرحوم علامه «نائینی» مانند کنیز سیاهی است که دست او به کثافت نیز آلوده باشد.

سیستم سیاسی ایران هم ازنظر حقوقی و هم ازنظر عملی از یکپارچگی لازم برخوردار نیست، ولی آنچه این مشکل را مضاعف می کند، عدم پایبندی نهادها به اختیارات قانونی خود و تفسیر قانون اساسی بر اساس منافع بخشی و سیاسی جریان های خاص است. برای مثال می توان به مدیریت منابع مالی عمومی توسط نهادهای غیردولتی اشاره کرد. افزون بر این تعدد نهادهای قانون گذاری و نهادهای موازی و پراکنده تصمیم گیری و امنیتی، حکومت را با بحران کارآمدی روبرو کرده است.بحران کارآمدی، به سرمایه اجتماعی آسیب می رساند و بی اعتمادی عمومی را در پی دارد. بی اعتمادی عمومی موجب شده تا اقتدار و نهادهای مرجع نیز کارکرد خود را از دست بدهند.

یکی از مزایای کشورهای آسیای شرقی که در شرایط بحرانی به آن ها بسیار کمک می کند، اقتدار پذیری و درنتیجه مسئولیت شناسی جامعه است. آنان در پرتو فرهنگ کنفوسیوسی به اقتدار ارج می نهند و درنتیجه از تصمیم های دولت تبعیت می کنند.

در ایران بی اعتمادی با بحران اقتدار نیز همراه شده است و نهادهایی که درگذشته مرجعیت داشته اند، آن را ازدست داده اند. برای مثال یکی از مقامات رژیم گذشته در سال ۵۷ به یکی از روحانیون خیرخواهانه یادآور شده بود که شما پیروز می شوید، ولی نگرانی من این است که با عملکرد خود به روحانیت که سرمایه ای بسیار سودمند برای شرایط بحرانی است، آسیب بزنید.

به هرحال اگرچه شرایط نومیدکننده به نظر می رسند، ولی تنها نقطه امید این است که مردم باوجود بسیاری از مشکلات توانسته اند به سهم خود، نقاط ضعف دولت را جبران کنند. یکی از دستاوردهای بسیار ارزشمند کرونا تحریک احساسات بشردوستانه در جهان و ازجمله ایران بود. این احساس نوعی مسئولیت بشردوستانه را در پی دارد، که بر پایه توجه به درد و رنج دیگری استوار است. کادر درمان اعم از پرستاران، پزشکان و خدمه بیمارستان نمونه روشن انجام این مسئولیت بودند. در پرتو این مسئولیت مردم و نهادهای مردمی می توانند به یاری یکدیگر بشتابند و پیامدهای ناگوار این بحران را کاهش دهند.

در چنین وضعیتی یادآوری جمله معروف «مهاتما گاندی»، اسوه مقاومت و پایداری درراه استقلال و آزادی، می تواند امیدبخش باشد: «وقتی ناامید می شوم، به خاطر می آورم که در طول تاریخ راه حق و عشق همیشه پیروز بوده است. حکمرانان و قاتلان در برهه ای شکست ناپذیر جلوه می کنند؛ ولی درنهایت همه آن ها سقوط کرده اند؛ همیشه به این واقعیت فکر کنید.

کلید واژه :

کرونا ویروس

،

ایران

ثبت نظرات
captcha