کد خبر : ۳۴۶۴۱۸
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

پایگاه خبری محیط زیست ایران

نحوه جنگ علیه کروناویروس در کشورهای مختلف

پس از گذشت بیش از ۳ ماه، در حالی زنگ خطر بیماری کرونا ویروس 2019 با صدای بلندتر به گوش می رسد، که بسیاری از کشورها به طور ناگهانی اقدامات سختگیرانه ای را برای کند کردن شیوع این بیماری انجام داده اند.

نحوه جنگ علیه کروناویروس در کشورهای مختلف

به گزارش پایگاه خبری محیط زیست ایران، پس از گذشت بیش از ۳ ماه، در حالی زنگ خطر بیماری کرونا ویروس 2019 با صدای بلندتر به گوش می رسد، که بسیاری از کشورها به طور ناگهانی اقدامات سختگیرانه ای را برای کند کردن شیوع این بیماری انجام داده اند؛ هزاران رویداد لغو شده، مدارس، رستوران ها، کافه ها و کلوپ ها بسته شده اند و سیستم های حمل و نقل در حالت آماده باش قرار دارند.

 

ایالات متحده و اروپا جلوی زدن دکمه تعویق را گرفته اند

ظرفیت بیمارستان های ایتالیا مدتی است که تکمیل شده و پزشکان مجبور به انتخاب هایی آزار دهنده می شوند که چه کسی را معالجه و چه کسی را رها کنند.

دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا سرانجام در 16 مارس تصدیق کرد که این یک فاجعه است؛ امانوئل ماکرون، همتای وی در همان روز به مردم فرانسه گفت: «این جنگ است.»

اما چگونگی جنگیدن با آن هنوز مورد بحث است.

اقدامات عجولانه معرفی شده بین کشورها و حتی در داخل کشورها بسیار متفاوت است.

دولت ایالات متحده تجمع بیش از 10 نفر را توصیه نمی کند، اما سان فرانسیسکو به همه دستور داده است که در خانه بمانند. ایتالیا، فرانسه و اسپانیا در حالی که پلیس یا ارتش در بعضی از نقاط در حال گشت زنی در خیابان ها هستند، جمعیت خود را تقریباً به طور کامل به حالت تعطیل درآوردند، اما در همین زمان در انگلستان کافه ها باز بود. آلمان، مانند بسیاری از کشورها، مدارس خود را تعطیل کرد اما مدارس برای کودکان در سوئد باز هستند.

 

چرا نمی توان از استراتژی کشورهایی مثل سنگاپور، کره جنوبی و هنگ کنک در دیگر کشورها استفاده کرد؟

بررسی فعالیت های کشورهای مختلف حاکی از آن است که تفاوت در منابع، فرهنگ، قوانین و ساختار دولت ها، منجر به تفاوت هایی در مراحل مختلف شیوع بیماری شده است.

به نظر می رسد کره جنوبی، هنگ کنگ و سنگاپور درس های مهمی برای دنیا داشته باشند، بدون آنکه با اپیدمی در کشور خود با استفاده از تاکتیک های استبدادی به کار رفته در چین برخورد کرده باشند. با این وجود برخی از استراتژی های اتخاذ شده در آن کشورها امکان پیاده سازی در مناطق دیگر دنیا را ندارد: مانند آزمایش گسترده برای یافتن موارد مبتلا، ردیابی تماس با آن ها برای آزمایش یا قرنطینه کردن آن ها و تشویق یا مجبور کردن افراد آلوده به قرنطینه خودشان.

 مدیر کل سازمان بهداشت جهانی، تدروس آدانوم، در کنفرانس خبری اخیر، تاکید کرد که هیچ اقدامی به تنهایی کافی نخواهد بود. آزمایش، ردیابی، قرنطینه و فاصله اجتماعی به تنهایی کافی نیست و همه آن ها باید باهم انجام شود.

 

آیا فاصله از اجتماع (قرنطینه) به عدم شیوع ویروس کمک می کند؟

شکی نیست که فاصله گرفتن از اجتماع یعنی دور نگه داشتن افراد از یکدیگر، می تواند انتقال ویروس را به شدت کاهش دهد. براساس گزارش مأموریت مشترک سازمان بهداشت جهانی و دولت چین که در تاریخ 28 فوریه منتشر شد، کنترل شیوع ویروس کرونا در چین طی چند هفته ضروری بود.

اکنون سایر کشورها در حال ارزیابی این موضوع هستند که چقدر می توانند از این رویکرد استفاده کنند.

بسیاری از کشورها کاهش اجتماعات را با ممنوعیت تجمع بیش از 1000 نفر شروع کردند و سپس به طور پی در پی این تعداد کاهش یافت. برخی از آن ها تئاترها، سینماها، رستوران ها، سالن های ورزشی و همچنین همه اماکن عبادتی را تعطیل کرده اند. آلمان اکثر فروشگاه های غیرضروری را تعطیل کرده است اما ساعت های طولانی را برای سوپرمارکت ها تمدید کرده تا تعداد خریداران را در هر ساعت کاهش دهد. در برخی از کشورها، فروشگاه ها ساعت های اول روز را برای مشتریان مسن در معرض خطر بالای بیماری شدید، رزرو می کنند.

 

آیا تعطیلی مدارس اثری بر کاهش شیوع کروناویروس دارد؟

طبق اعلام یونسکو، تعطیلی مدارس بیش از نیم میلیارد کودک را به خانه فرستاده است. این که آیا این امر منطقی است مورد بحث است؛ زیرا کرونا به ندرت کودکان را بیمار می کند و مشخص نیست که چند مرتبه آنها به عفونت های بدون علامت مبتلا می شوند و ویروس را منتقل می کنند.

فایده اصلی تعطیلی مدارس، در واقع مجبور کردن والدین به ماندن در خانه است. از طرف دیگر، برخی از کودکان ممکن است تحت مراقبت مادربزرگ ها قرار بگیرند و آلودگی کودکان می تواند منجر به بیماری والدین و افراد مسن خانواده شود. همچنین بسته شدن مدارس سبب می شود کارگران مراقبت های بهداشتی در خانه بمانند.

اتریش و هلند اکثر مدارس را تعطیل کرده اند، اما مدارس برای کودکان کسانی که در بخش های حیاتی کار می کنند باز است. سنگاپور تعداد دانش آموزان هر کلاس را نصف کرده است و اقدامات بهداشتی دقیقی را انجام داده است.

 

چرا همه کشورها نمی توانند/نمی خواهند کشور خود را به طور کامل قرنطینه کنند؟

تاکنون چندین کشور به اقدام شدید، یعنی وادار کردن تقریباً کل جمعیت خود برای ماندن در خانه متوسل شده اند. چین اواخر ژانویه، بیش از 50 میلیون نفر از جمعیت خود را در استان هوبئی زندانی کرد. برخی از کارشناسان معتقدند که کشورهای غربی هرگز نمی توانند چنین اقدامات سختگیرانه ای را اعمال کنند. از جمله موانع اصلی در این امر، قوانین حقوق بشر و مشکلات اقتصادی مطرح می شود. اما ایتالیا که در اثر فشار بر سیستم مراقبت های بهداشتی در شمال کشور دچار شوک شده بود، در 9 مارس این اقدام را انجام داد. در فرانسه، 10۰ هزار افسر پلیس در 17 مارس شروع به گشت زنی در خیابان ها کردند تا مردم به جز برای ترددهای ضروری، در داخل خانه بمانند.

 

تفاوت کره جنوبی با ایالات متحده و اروپا در آزمایش و جداسازی چیست؟

برخی از کشورها بدون انجام اقدامات شدید کشور چین، توانسته اند ویروس را شکست دهند. به عنوان نمونه می توان به کره جنوبی اشاره کرد که با وجود آنکه در ابتدا دومین کشور دنیا از نظر میزان ابتلا بود، برای چندین روز متوالی است که آمار ابتلای کمی را تجربه کرده است. کره جنوبی جمهوری دموکراتیک است. کیم وو جو، یک متخصص بیماری های عفونی در دانشگاه کره می گوید: «ما احساس می کنیم که قرنطینه اجباری یک انتخاب معقول نیست. درعوض، کلید موفقیت، یک آزمایش بزرگ و به خوبی سازمان یافته بوده است، همراه با تلاش های گسترده برای جداسازی افراد آلوده و ردیابی و قرنطینه افراد در تماس با آن ها.»

تا 16 مارس، کره جنوبی بیش از 270،000 نفر را آزمایش کرده بود که بسیاری از آن ها در شبکه ای از ده ها ایستگاه آزمایش قرار داشتند.

استراتژی دیگری که دنبال می شد دسترسی آسان به آزمایش بود تا بدین صورت از قرار گرفتن افراد آلوده با دیگران در اتاق های انتظار جلوگیری شود.

اما ایالات متحده، گرفتار یک سیستم بیش از حد بوروکراتیک است و با توجه به مشکلات مربوط به کیت های تست، شروع کندی داشت. در 16 مارس، تنها 74 آزمایش در هر یک میلیون نفر، در مقایسه با 5200 آزمایش در هر یک میلیون نفر در کره جنوبی انجام شده بود. از یک هفته پیش، ایالات متحده نیز شروع به آزمایش در مقیاس گسترده کرده است.

کریستین دروستن، ویروس شناس بیمارستان دانشگاه شاریته در برلین، می گوید: در اروپا، آلمان پیشگام است و بیش از 100،000 آزمایش در هفته انجام می شود. اما برخی کشورهای دیگر هنوز آزمایش را انجام نداده اند. روند آهسته، تدروس آدانوم را رنجانده است که تقریباً روزانه سرود «آزمایش، آزمایش، آزمایش» خود را تکرار می کند. وی در کنفرانس مطبوعاتی شانزدهم مارس گفت: «کشورها نمی توانند با این چشم انداز شیوع، مبارزه کنند. آن ها باید بدانند که پرونده ها کجا هستند.»

مارسل سالاته، اپیدمیولوژیست محاسباتی در انستیتوی فدرال فناوری لوزان، می گوید: «در این مرحله، 100٪ از کشورهایی که آن را تحت کنترل خود درآورده اند، این کار را بر اساس آزمایش و ردیابی، جداسازی و قرنطینه انجام داده اند.» آنچه لازم است «عزم برای یافتن هرگونه عفونت و پیگیری هرگونه تماس احتمالی و شکستن هر زنجیره انتقال ممکن است.» حتی اگر آن ها شروع به آزمایش گسترده تر کنند، ممکن است برخی از کشورها توانایی ردیابی مخاطبین افراد آلوده را نداشته باشند. در ایالات متحده، این کار به بخش های بهداشتی ایالتی و محلی مربوط می شود، که غالباً فاقد منابع لازم برای افزایش سریع هستند.

کاتلین ریورز، اپیدمیولوژیک دانشکده بهداشت عمومی بلومبرگ دانشگاه جانز هاپکینز می گوید: «این امر از نظر صلاحیت بسیار متفاوت خواهد بود. لوسیانا بوریو، یکی از اعضای بخش آمادگی های بیماری واگیر در شورای امنیت ملی ایالات متحده از سال 2017 تا 2019، می گوید: یکی از راه حل های این امر، مشارکت بیشتر مردم است و بوریو امیدوار است که افراد آلوده در صورت آموزش صحیح، خود را جدا کنند و از افرادی که اخیرا با آنها تماس داشته اند بخواهند که آزمایش دهند. او می گوید: «من ترجیح می دهم که مردم را توانمند کنم و به آنها آموزش دهم تا بتوانند به یکدیگر کمک کنند تا امور را به دست خودشان بگیرند.»

 

آیا استراتژی خاصی برای مقابله با کروناویروس وجود دارد؟

تعدادی از کشورها در حال تصمیم گیری هستند تا با در معرض قراردادن گروه های کم خطر مانند کودکان یا جوانان، سیستم ایمنی آن ها را در مقابل بیماری قوی کنند. این همان استراتژی است که نخست وزیر هلند، مارک روت اعلام کرد. وی گفت: «با استفاده از این رویکرد که در آن بیشتر افراد فقط علائم جزئی را تجربه می کنند، می توانیم ایمنی ایجاد کنیم و اطمینان حاصل کنیم که سیستم مراقبت های بهداشتی ما قادر به مقابله است.»

در یک مصاحبه تلویزیونی، جیپ ون دیزل متخصص بیماری های واگیر بنیاد ملی بهداشت عمومی و محیط زیست هلند توضیح داد که هدف، کنترل میزان تقاضا برای تخت های بیمارستانی است. یک مطالعه مدل سازی توسط محققان در امپریال کالج لندن، نشان می دهد که بیماری همه گیر تسکین یافته هنوز هم سیستم های مراقبت بهداشتی را تحت الشعاع قرار می دهد و باعث مرگ حداقل 250هزار نفر در انگلستان و بیش از 1.1 میلیون نفر در ایالات متحده می شود. این تیم نوشت: سرکوب ویروس با ترکیب کلیه اقدامات موجود، از جمله تعطیلی مدارس و فاصله اجتماعی کل جمعیت «تنها استراتژی عملی در حال حاضر است.»

 در این طرح، پس از مدتی می توان اقدامات سخت گیرانه را ترک کرد (نوعی ترک موقت دارو) و بعد از آن که دوباره تعداد موارد شروع به صعود کرد مجدداً تنظیم شود. در این سناریو، جمعیت هنوز مصونیت خود را نسبت به ویروس دارد، اما از طریق یک سری شیوع های کوچک و با گستره کم اتفاق می افتد. ممکن است سناریوی جذابی نباشد، اما ممکن است چاره دیگری نباشد. همان طور که ستت برکلی، اپیدمیولوژیک و رئیس GAVI، اتحادیه پیشگیری از بیماری های عفونی، می گوید: «شما نمی توانید بگویید که زمین باید برای یکی دو سال متوقف شود.»

کلید واژه :

جنگ علیه کروناویروس

،

کروناویروس

،

ویروس کرونا

ثبت نظرات
captcha