کد خبر : ۳۴۶۳۶۵
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

پایگاه خبری محیط زیست ایران

صف نوشداروی کرونا

عقربه های ساعت نزدیک ۴عصر شده و تعداد افرادی که نام شان را برای گرفتن داروی کرونا نوشته اند به ۵۸۳ رسیده است، یعنی در مدت حدود یک ساعت ۶۰نفری به لیست اضافه شده اند. در این بین البته شماره حدود ۵۰نفر هم برای ایستادن در صف نهایی گرفتن دارو خوانده شده است. در آهنی دانشکده نیمه باز می شود و سرگرد پلیس فهرست به دست، شماره ۳۸۰را صدا می کند. مأمور رو به جماعت جلو که بیش از ۱۰نفری می شوند و در فضایی حدود ۴، ۵متر کنار هم ایستاده اند، فریاد می زند:« بابا از هم دور شید، چرا جلوی در تجمع کردید؛ شما که یا خودتون مریض هستید؟ یا عزیزتون چرا رعایت نمی کنید؟»

صف نوشداروی کرونا

به گزارش پایگاه خبری محیط زیست ایران، روزنامه همشهری نوشت: «شماره ۳۴۵»، جوان نظامی بین در بزرگ آهنی حیاط کنار داروخانه شهید کاظمی را باز می کند و بلند دوباره فریاد می زند: «شماره ۳۴۵»، شماره ای که ناگهان تعداد زیادی از افراد منتظر جلوی در باز آن را صدا می کنند؛ پیرزنی از دور به سمت در می آید و آرام می گوید: «من هستم، اینجام.» جمعیت جلوی در راهی بین خودشان باز می کنند تا او بتواند از در عبور کند و وارد حیاط شود.

حیاط ساختمان دانشکده مدیریت و آموزش پزشکی شهید بهشتی نرسیده به پل پارک وی در خیابان ولیعصر چند روزی است که به «کعبه آمال» بیماران مبتلا به کرونا (که در خانه بستری هستند) و خانواده هایشان بدل شده است. تعداد مراجعه کنندگان سرگشته و خسته از گشتن به دنبال داروهای کرونا در سطح شهر به حدی است که مسئولان داروخانه شهید کاظمی به عنوان یکی از داروخانه های مرجع پایتخت مجبور شده اند حیاط کناری داروخانه را به دریافت داروهای بیماران مبتلا به کرونا اختصاص دهند تا مراجعه کنندگان به داروخانه که معمولا دنبال داروهای خاص (انواع سرطان، بیماران هموفیلی و...) هستند از مراجعه کنندگان برای دریافت داروهای کرونا، تفکیک شوند.

روی دیوار کانکسی که در گوشه حیاط دانشکده گذاشته اند، کاغذ سفیدی نصب و نوشته شده: «محل توزیع داروهای کووید - ۱۹ (کرونا)». هر فردی که از در آهنی حیاط عبور کند باید پشت در کانکس قهوه ای رنگ داخل صف طولانی بایستد که بیش از ۳۰نفر، کیپ و بدون هیچ فاصله ای در آن چشم انتظار گرفتن دارو هستند. در بین آنها  افرادی هستند همچون احمد که وقتی خوشحال از داخل حیاط بیرون می آید و کیسه داروها در دستانش است، می گوید مبتلا به کروناست. او نه ماسکی بر صورت دارد و نه با دستکشی دستانش را پوشانده است. «ماسک پیدا نمی شه و دستکش هم به دستام نمی سازه.» او در پاسخ به این که چقدر منتظر گرفتن دارو بوده است، عقربه های ساعتش را نگاه می کند و می گوید: «از ساعت ۱۱صبح اومدم اینجا و الان ساعت نزدیک ۳ شده که دارو گرفته ام، یعنی حدود ۴ساعت منتظر بودم، البته خدا پدر و مادرشون رو بیامرزه باز اینجا پیدا شد، ۲روز تمام تهران رو گشتم تا آدرس اینجا رو بهم دادن، تمام تهران که می گم یعنی واقعا تمام تهران، خونه ما تهرانسره  و دارو هیچ جا نه تو داروخانه دولتی و نه خصوصی پیدا نمی شه تا این که آدرس اینجا رو امروز یکی از دکترهای داروخانه هلال احمر بهم داد.»

روی پیشانی اش قطره های عرق نشسته و زردی چهره حتی با وجود ریش های بلند سیاهش روی صورتش خودنمایی می کند. «۳روزی هست مریضم، اول سرفه شدید می کردم، بعد تب کردم و وقتی رفتم بیمارستان میلاد آنجا بهم گفتن که مشکوک به کرونا هستم و تست گرفتن ولی چون اکسیژن خونم ۹۱ بود بهم گفتن که تو بیمارستان نمی تونن بستری ام کنن تنها افرادی که زیر۹۰باشند رو بستری می کنن، گفتن باید در خونه استراحت کنم و فقط بهم دارو دادن که اینها رو هم با بدبختی پیدا کردم.»

او یک ورقه داروی تامی فلو را از داخل کیسه ای که آرم دانشگاه شهید بهشتی روی آن حک شده بیرون می آورد و می گوید: «برای این ۱۰تا دونه قرص ۳روزه که اسیر شدم، من به جز مادرپیرم کسی رو تو تهران ندارم و خودم مجبور شدم بیام دنبال داروم.»

تا چشم کار می کند زنان و مردانی دیده می شوند که تا یک کوچه پایین تر از در حیاط دانشکده، کنار جوی خیابان ولیعصر پراکنده در پیاده رو پخش شده اند و منتظرند تا در آهنی باز شود و کسی شماره آنها را فریاد بزند تا به صف انتظار دارو در داخل حیاط اضافه و امیدوار به گرفتن دوا شوند. جمعیتشان از ۱۵۰نفر هم بیشتر است. البته تعدادی از افراد هم در کوچه های اطراف و کنار خیابان ولیعصر در ماشین هایشان در انتظار نوبت شان هستند. کنار در دانشکده پشت نرده های آهنی، لیست بلندبالایی از نام ها روی کاغذی نوشته شده که عدد ۵۱۰ را نشان می دهد (تا ساعت ۳بعدازظهر). بیماران و خانواده هایی که یکی از عزیزان شان به کرونا مبتلا شده اند با نسخه مهر شده پزشک عفونی می توانند داروهای تامی فلو، اوسلتامیویر و... را اینجا به قیمت دولتی (حدود ۵۰هزار تومان برای یک ورق ۱۰تایی تامی فلو) دریافت کنند. البته دارو در بیمارستان ها به صورت رایگان به بیماران مبتلا به کرونا داده می شود ولی داستان کسانی که بیمار هستند و باید در خانه استراحت کنند، کاملا متفاوت است.

شماره۳۸۴ لیست انتظار، دختر جوانی است که برای تهیه داروی برادرش آمده، نسخه بیمارستان لبافی نژاد را نشان می دهد و می گوید: «برادرم از ۲روز پیش مبتلا شده و حالا در یکی از اتاق های خانه به حالت قرنطینه نگهداری می شود، بیمارستان اعلام کرده که جایی برای بستری کردن ندارند و باید در خانه بماند و بعد به او دارو دادند ولی جالب است که داروخانه همان بیمارستان هم دارو را نداشت و حالا بعد از ۲روز آمده ام اینجا و بیش از ۳ ساعت است که منتظرم تا دارو را تهیه کنم. من و پدرم در این ۲ روز کلی داروخانه دانشگاهی رفتیم که هیچ کدام تامی فلو نداشتند و همگی یا اعلام می کردند که تمام کرده اند یا این که ندارند و در نهایت آدرس اینجا را دادند ولی شرایط را که می بینید، الان کسی در همین جمع کرونا داشته باشد، همگی می گیرند. شما صف داخل حیاط را ببینید که چقدر تو هم توهم ایستاده اند، چرا مسئولان می گویند همه چیز هست؟ اول ماسک و مواد ضد عفونی نبود، حالا هم که دارو نیست؛ چرا فقط یک داروخانه در این تهران درندشت باید داروهای مریض ها را داشته باشد؟»

در این بین مرد جوانی که لباس مشکی به تن کرده، وارد بحث می شود و می گوید: «داغ مرگ بیماران کم هست حالا برای دوا درمان هم باید سرگردان باشیم. عموم که هفته پیش کرونا گرفته بود ۲ روز پیش فوت شد و حالا برای داروهای پدرم از شهریار به تهران آمده ام.» شماره اش۴۷۰ است و می گوید بعد از این که ۱۳، ۱۴داروخانه پایتخت را زیرپا گذاشته آدرس داروخانه شهید کاظمی را به او داده اند: «صبح زود از شهریار آمدم تهران و تا قبل از ظهر داروخانه های ۲۲فروردین، هلال احمر، ۱۳آبان، داروخانه میدان فردوسی و کلی داروخانه دیگه رو گشتم آخر سر یکی از پزشکان داروخانه بهم گفت بیام اینجا و الان یک ساعتی هست که منتظرم تا نوبتم بشود.»

او می گوید:« خانه ما ۵۰متر بیشتر نیست و اصلا اتاق مجزایی نداریم که پدرم را آنجا نگهداری کنیم ولی بیمارستان های شهریار گفتن مریض قبول نمی کنند و وقتی تهران هم آوردیمش گفتن باید در خانه استراحت کند و الان مجبور هستیم تو خونه مراقبش باشیم. بابا به خدا ما امکاناتش رو نداریم، من یک کارگر ساده تراشکاری ام، مادرم دیابت دارد و الان نگران او هم هستم.»

عقربه های ساعت نزدیک ۴عصر شده و تعداد افرادی که نام شان را برای گرفتن داروی کرونا نوشته اند به ۵۸۳ رسیده است، یعنی در مدت حدود یک ساعت ۶۰نفری به لیست اضافه شده اند. در این بین البته شماره حدود ۵۰نفر هم برای ایستادن در صف نهایی گرفتن دارو خوانده شده است. در آهنی دانشکده نیمه باز می شود و سرگرد پلیس فهرست به دست، شماره ۳۸۰را صدا می کند. مأمور رو به جماعت جلو که بیش از ۱۰نفری می شوند و در فضایی حدود ۴، ۵متر کنار هم ایستاده اند، فریاد می زند:« بابا از هم دور شید، چرا جلوی در تجمع کردید؛ شما که یا خودتون مریض هستید؟ یا عزیزتون چرا رعایت نمی کنید؟» او ماسک خود را بالاتر می آورد و می خواهد در را ببندد که زن جوانی از نگرانی می پرسد: «ببخشید آقای پلیس دارو برای همه هست؟ تا کی شما باز هستید؟ من تازه رسیدم.» «نگران نباش خواهر دارو برای همه هست و ما هم تا ۸شب هستیم.»

داروی تامی فلو یا اوسلتامیویر که از سوی پزشکان عفونی برای بیماران مبتلا و مشکوک به کرونا تجویز می شود و در واقع داروهای «ضد ویروسی» هستند که تا پیش از این برای درمان عفونت حاد تنفسی مانند آنفلوآنزای نوع A و B از سوی پزشکان تجویز می شده اند و حالا باتوجه به دستورالعمل های وزارت بهداشت و بر اساس تجربه های جهانی برای بیماران مبتلا به کرونا (کووید-۱۹) هم نسخه می شوند. پزشکان عفونی بسته به شدت بیماری آن را به افراد تجویز می کنند تا در یک دوره ۱۰ تا ۱۴روزه روزانه ۲ قرص (هر ۱۲ساعت) را مصرف کنند. تامی فلو به عنوان اصلی ترین دارو در ورقه های ۱۰تایی عرضه می شود و قیمت دولتی این دارو حدود ۵۰هزار تومان است؛ ولی بازار دلالی اش در همین روزها داغ داغ شده است و همزمان با افزایش تعداد مبتلایان به کرونا و مرگ افراد، قیمت بازار سیاهش افزایش پیدا می کند؛ تاجایی که حالا به ورقی (۱۰قرص) بیش از ۲ میلیون تومان هم رسیده است.

مرد جوانی که برای گرفتن داروی پدرش به داروخانه شهید کاظمی آمده و شماره اش۴۵۵ است، می گوید: «پدر ۶۳ساله ام را پنجشنبه گذشته با سرفه شدید و تنگی نفس بردیم بیمارستان شهدای یافت آباد و آنجا عکس ریه هایش را گرفتند و اعلام کردند که کرونا دارد ولی گفتند که بهتر است در خانه استراحت کند تا بیمارستان، و دارو دادند. داروخانه خود بیمارستان هم داروهایش را نداشت ولی جلوی در بیمارستان، مردی ایستاده بود که هر ورق دارو را یک میلیون و ۵۰۰هزار تومان می فروخت و من شماره اش را گرفتم که اگر دارو را پیدا نکردم بهش زنگ بزنم و شاید باور نکنید دیشب که تماس گرفتم گفت قیمت یک ورق قرص ۲میلیون تومان شده است، بعد که من گفتم پدرم حالش خوب نیست گفت آخرش یک میلیون ۸۰۰هزار تومان دارو را می فروشد.»

زن میانسالی هم که می گوید از پیش از ظهر به اینجا آمده و شماره اش ۴۰۵ است، درباره دلالان داروهای کرونا می گوید: «من برای مادرم که ۷۰سال دارد دنبال دارو آمده ام. من و خانواده ام به خیلی از داروخانه ها سر زدیم ولی هیچ جا رو پیدا نکردیم تا این که آدرس چند تا دلال رو جلوی بیمارستان ها به ما دادند و قیمتی که ما گرفتیم بین یک میلیون و ۶۰۰تا ۲میلیون و۲۰۰هزار تومان بود. سؤال من این است اگر دارو نیست چرا دست این دلال ها و بازار سیاه هست؟ چرا مردم باید برن از ناصرخسرو و دلال ها دارو تهیه کنند؟ ترس مریضی و استرس بیمار شدن خانواده و نگرانی بیمار عزیزی مثل مادر کم هست که باید در به در دارو هم بشویم؟  چرا زودتر به فکر خرید یا تولید این داروها نیفتادن؟ الان این دارو باید تو همه داروخانه ها در دسترس مردم باشه نه این که من که بیمار تو خونه دارم و خودم هم ممکن است مریض شده باشم تو شهر راه بیفتم و آخرش هم بیام اینجا بین این همه آدم تو صف بایستم.»

زن اشک در چشمانش جمع می شود و پیرزنی با موهای یکپارچه سفید و صورت پرچین و چروک که منتظر گرفتن دارو است، دلداری اش می دهد و می گوید: «تو جای دخترم هستی، درست می شه، خدا خودش پشتیبان مادرت باشه، خدا تو رو براش نگه داره که غمخوارش هستی، این روزها هم تموم می شه، بابا ما تو زندگی اتفاق های زیادی دیدیم؛ جنگ و موشک بارون و... این ویروس هم تموم می شه. خدا رو شکر کن باز مادرت تو رو داره، من که هیچ کسی رو ندارم و خودم الان مریض شدم چی بگم که اومدم دنبال دارو! بچه هام ایران نیستن و شوهرم هم خیلی پیره و نمی تونه از خونه بیاد بیرون.»

پیاده روی جلوی در دانشکده مدیریت و آموزش پزشکی شهید بهشتی و داروخانه شهید کاظمی یک لحظه هم آرام و قرار ندارد، انگار هر شماره ای که نوبتش خوانده می شود جایش را با افرادی که تازه از راه رسیده اند عوض می کند. بیماران مبتلا به کرونا یا خانواده هایی که عزیزشان در خانه منتظر داروست، وقتی جمعیت جمع شده را می بینند، نخستین سؤال شان این است: «اینجا داروی کرونا هست؟»

دارو نیست

بررسی های ۲ روز گذشته بیش از ۱۰ خبرنگار همشهری در مناطق مختلف پایتخت و مراجعه به داروخانه های متعدد سطح شهر (چه دولتی و تحت پوشش دانشگاه های علوم پزشکی و چه داروخانه های خصوصی) نشان می دهد که خانواده های بیماران مبتلا به کرونا به شدت با مشکل تهیه دارو روبه رو هستند و تقریبا به جز داروخانه شهیدکاظمی و داروخانه هلال احمر (در ساعت هایی از روز) دیگر داروخانه ها اعلام می کنند که این داروها را در اختیار ندارند.

همچنین خبرهایی که از شهرهای دیگر هم شنیده می شود نشان دهنده کمبود دارو در خیلی از شهرهاست. اگرچه وزارت بهداشت داروهای بیماران مبتلا به کرونا که در بیمارستان ها بستری هستند را به صورت رایگان در اختیار آنها قرار می دهد، ولی بیمارانی که در خانه هستند برای تامین دارو با مشکل روبه رو شده اند و همین کمبودها بازار دلالان را رونق بخشیده است. همچنین مشکل دیگری که در این بین وجود دارد، تردد افراد مبتلا و خانواده هایشان در سطح شهر برای تامین داروست که می تواند خود به گسترش بیماری دامن بزند. به اعتقاد کارشناسان وزارت بهداشت باید علاوه بر تامین سریع داروهای بیماران مبتلا به کرونا (واردات یا تولید درصورت وجود دانش) هرچه زودتر توزیع دارو را هم به تعداد زیادی داروخانه در مناطق مختلف شهرها واگذار کند (البته با نظارت دقیق) تا تردد بیماران و خانواده هایشان در سطح شهرها کاهش یابد و جلوی صف های طولانی هم گرفته شود. هفته گذشته سیدحمید خویی، عضو هیأت مدیره مجمع انجمن های علمی گروه پزشکی با هشدار نسبت به کمبود داروی بیماران مبتلا به کرونا گفته بود: «در پروتکل های بهداشتی کنترل بیماری کرونا تأکید شده بیماران تا جایی که می توانند در خانه و سرپایی درمان شده و در بیمارستان بستری نشوند اما هم اکنون در ایران برای بیماران سرپایی به اندازه کافی داروی تامی فلو وجود ندارد و همین امروز در شهر تهران اگر کسی بخواهد در خانه درمان شود عملا داروی «تامی فلو» و «اوسلتامیویر» که۲ داروی اصلی برای درمان این بیماری است را نمی تواند به راحتی تهیه کند.

متأسفانه یک دارو ۴۰تا ۵۰برابر بیشتر از قیمت واقعی اش در شبکه های قاچاق خرید و فروش می شود و به نظرم در این زمینه تامین کنندگان دارو اگر به موقع وارد کارزار می شدند، دارویی که یک ورقه اش ۳۱هزار تومان است به یک میلیون تومان در بازار سیاه نمی رسید. از سوی دیگر بسیار بسیار مهم است که این داروها را همین امروز خریداری کنیم؛ چراکه کرونا در جهان گسترش پیدا کرده و ممکن است فردا هم اگر بخواهیم نتوانیم این داروها را تهیه کنیم؛ مانند اتفاقی که برای ماسک افتاد و می شد یک ماه پیش در بازار جهانی خریداری کرد که نکردیم و الان کشوری نمی فروشد. الان چون بیش از ۱۰۰کشور دچار کرونا هستند در حقیقت فروشنده ها کمتر شده اند؛ ضمن این که متأسفانه هنوز بوروکراسی تامین ارز و گمرک در کشور به طور جدی وجود دارد و همین مسئله تامین داروهای مورد نیاز را با مشکل مواجه کرده است.

مؤثرترین داروی درمان کرونا در ایران فراهم شده است

معاون تحقیقات و فناوری وزارت بهداشت، گفت: مؤثرترین داروی درمان کرونا در ایران فراهم شده و به همت متخصصان موفق شدیم پژوهش های مناسبی در زمینه کنترل و درمان بیماری کرونا طراحی کنیم. دکتر رضا ملک زاده در صفحه شخصی خود در اینستاگرام نوشت: مؤثرترین داروی درمان کرونا در ایران فراهم شده است. خوشبختانه به همت متخصصان موفق شدیم پژوهش های بسیار مناسبی را در زمینه کنترل و درمان بیماری کرونا طراحی کرده و انجام دهیم.

وی در ادامه تأکید کرد: ثبت اطلاعات افراد مبتلا و بهبود یافته و همچنین ایجاد یک بیوبانک برای ذخیره نمونه های بیولوژیک مبتلایان به کوویدـ ۱۹ یکی از محورهای این پژوهش است.

ملک زاده درباره داروی مؤثر در درمان کرونا نوشته است: توانستیم مؤثرترین داروهای درمان کرونا را برای مداوای بیماران در کشور فراهم کنیم. یکی از این داروها، در کشور تولید می شود و داروی دیگر وارداتی از چین است. بخشی از آن رایگان بوده و بخشی دیگر را خریداری کرده ایم.

وی افزود: برای تهیه بیشتر دارو و رفع کمبودها مراحل ثبت سفارش نیز صورت گرفته است تا حتی با افزایش تعداد مبتلایان با کمبود دارو در کشور مواجه نشویم. به صورت همزمان مراحل تولید آن در داخل کشور نیز در حال انجام است.

معاونت تحقیقات و فناوری وزارت بهداشت یادآور شد: بهترین و مؤثر ترین و البته گران ترین داروها برای درمان این بیماری و نجات جان مبتلایان فراهم شده و ارسال آن به استان های درگیر کرونا آغاز شده است.

ملک زاده اظهار داشت: از آنجایی که وارد فاز افزایش تعداد مبتلایان شده ایم طبیعی است که تعداد فوتی های ناشی از این بیماری هم افزایش یابد اما بسیار خوش بین هستیم که با استفاده از این داروها حتی با افزایش تعداد مبتلایان، تعداد مرگ ناشی از آن کاهش یابد.

کلید واژه :

نوشداروی کرونا

،

درمان کرونا

ثبت نظرات
captcha