کد خبر : ۳۴۴۶۴۴
زمان انتشار :
facebook telegram twitter google+ cloob Yahoo print

پایگاه خبری محیط زیست ایران

توانمندسازی روستائیان چین، نسخه ای قابل مطالعه در ایران

توجه به نقش توسعه روستایی و بخش کشاورزی به عنوان یکی از مبانی پایه الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت می تواند در پیشبرد این الگو موثر باشد، چین یکی از کشورهای دارای تجربه خاص در زمینه توانمندسازی روستاییان است که می تواند در ایران نیز مورد استفاده قرار گیرد.

توانمندسازی روستائیان چین، نسخه ای قابل مطالعه در ایران

به گزارش پایگاه خبری محیط زیست ایران، بر اساس اصول و مبانی الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت، رسیدن به جایگاه شایسته و پیشرفت کشور بر طبق الگویی علمی و عملیاتی تحت تعالیم عالیه اسلامی و با استفاده از دستاوردهای متقن بشری و تجارب بومی و جهانی و متناسب با مقتضیات ایرانی میسر می شود که در این زمینه مطالعه و بررسی تجربه چین در زمینه فقرزدایی و توانمند سازی روستائیان نیز خالی از اهمیت نیست.
برنامه فقرزدایی در مناطق روستایی چین محصول برنامه «سیاست اصلاحات و درهای باز» این کشور در سال های اخیر محسوب می شود تلاش هایی که می تواند الگو و نمونه مناسبی برای کشورهای دیگر از جمله ایران باشد.
چین نخستین کشوری است که حدود 90 درصد از جمعیت فقیر روستایی خود را کاهش داده است آمارها نشان می دهد که چین از سال 1978 میلادی که سیاست اصلاحات را به اجرا گذاشت تا پایان سال 2017 میلادی موفق شده است 740 میلیون نفر را در مناطق روستایی از فقر نجات دهد.
اداره ملی آمار این کشور گزارش کرده است بر اساس برنامه ریزی صورت گرفته به طور میانگین هر سال 18 میلیون و 500 هزار نفر از شمار فقرا در نواحی روستایی در چین کاسته شده است آماری که بیانگر برنامه های موثر این کشور برای مبارزه با فقر در مناطق روستایی است.
در حال حاضر با اجرای این برنامه ها، نرخ فقر در مناطق روستایی چین نزدیک به 95 درصد کاهش یافته است پکن توانسته است در 40 سال گذشته 70 درصد از کل موفقیت های فقرزدایی دنیا را به خود اختصاص دهد.
بر اساس آمار، میانگین درامد سالانه روستاییان چین در 4 دهه گذشته هر سال نزدیک به 10 و نیم درصد افزایش یافته و فقط در طول 5 سال اخیر 68 میلیون نفر در روستاهای چین از فقر نجات یافته اند با این حال نابرابری درآمدها نیز به شکل قابل توجهی در این کشور افزایش یافته و همچنان در حال رشد است این افزایش نابرابری را حتی می توان در بهداشت و سیستم آموزشی این کشور نیز مشاهده کرد.
دولت چین پیش بینی کرده است که در سال جاری میلادی هم نزدیک به 10 میلیون نفر دیگر از فقر نجات خواهند یافت و نهایتا تا سال 2020 میلادی فقر در این کشور ریشه کن خواهد شد.
'چن جی گانگ' معاون دفتر فقرزدایی شورای دولتی چین در مورد برنامه فقرزدایی چین می گوید: «پس از اجرای سیاست اصلاحات و درهای باز بیش از 700 میلیون نفر از جمعیت چین از فقر رهایی یافته و تاسیسات زیربنایی و سطح خدمات عمومی چین در مناطق فقیرنشین به طور چشمگیر ارتقا یافته است.
او گفت: چین اولین کشور در حال توسعه دنیا است که پیش از دیگر کشورهای در حال توسعه جهان، اهداف هزاره سازمان ملل درباره کاهش 50 درصد جمعیت فقیر را تحقق بخشیده است.
در سراسر چین حدود 600 هزار روستا وجود دارد که حدود 5 درصد آنها در فقر به سر می برند چین تا سال 2020 میلادی با پیگیری وضعیت این روستاهای فقیر، سیاست هایی را اجرا و تجربیات را جمع بندی کرده و در سراسر کشور آن را تعمیم خواهد داد.
با این حال کارشناسان معتقدند در دوره پیش رو تعدیل سیاست های کلان اقتصادی، تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی، نوسانات بازار و غیره امور فقرزدایی چین را به چالش می کشاند.
با این حال، چین با استفاده از بودجه کلان مالی و فرصت های اصلاحات و تغییرات در روند رشد اقتصادی و همچنین با بهره گیری از تجربیات غنی در برنامه ریزی، سازماندهی و مدیریت، پایه خوبی برای فقرزدایی بنا نهاده است.

** بررسی یک نمونه فقرزدایی در چین برای الگوگیری در ایران
اگرچه دولت چین برنامه هایی مختلفی از جمله توسعه براساس فرهنگ، راه اندازی پروژه های صنایع دستی، راه اندازی اتحادیه های کشاورزی و جابجایی مردم فقیر به مکان مناسب برای زندگی را به عنوان نمونه های موفق فقرزدایی در مناطق روستایی تجربه کرده است اما با هدف لمس بیشتر این برنامه ها، یک نمونه آن ارایه می شود.
روستای «شی با دونگ» یک روستای دورافتاده کوهستانی در استان «هو نان» در مرکز چین است، دورافتادگی، راه سخت و فقر از ویژگی های گذشته این روستا بود، اهالی این روستا با کشاورزی سنتی امرار معاش می کردند به طوری که در سال 2013، میانگین درآمد سرانه هر خانوار در این روستا کمی بیش از هزار و 600 یوان (هر دلار 6.5 یوان) بود به طوری مردم محلی برای گذران زندگی مجبود بودند از دولت یارانه دریافت کنند.
در سال 2013، 'شی جین پینگ' رییس جمهوری چین از این روستای کوچک بازدید کرد و کارشناسان و مقامات نیز راهبرد فقرزدایی این روستا را بر اساس وضعیت بومی آن طراحی کردند.
'لونگ جی لونگ' رییس کمیته روستای 'شی با دونگ' در باره برنامه های توسعه این روستا گفت: این روستا یک روستای بسیار فقیر بود و مقامات دولت با جمعبندی تجربیات گذشته تصمیم گرفتند برای فقرزدایی، در گام نخست روستاییان را به کشت میوه «کیوی» تشویق کنند.
او تصریح کرد: درامد روستائیان چنان پایین بود که دولت هر سال سه هزار یوان برای خانوارهای فقیر و هزار و 500 یوان هم برای خانوارهای غیر فقیر، کمک مالی در نظر گرفته بود ما از این کمک های دولتی استفاده کردیم و تعاونی کشت میوه کیوی تاسیس کردیم از سال 2014، کشت درختان کیوی را آغاز کردیم و تا سال 2017 مردم روستا از این راه درآمد قابل ملاحظه ای به دست آوردند.
'وو شی ون' رییس گروه فقرزدایی روستای 'شی با دونگ' نیز گفت: با توجه به جغرافیای ویژه و دورافتادگی این روستا، محیط زیست آن بسیار خوب و بدون آلودگی بود و این یک برتری ویژه برای توسعه کشاورزی و برخی صنایع بود.
وی تاکید کرد: به غیر از کشت میوه کیوی مرغوب، ما احداث یک کارخانه تولید آب معدنی را آغاز کرده ایم همچنین روستاییان را به کشت میوه هلو و پرورش آبزیان تشویق کردیم که با این اقدامات، درآمد مردم روستا به مراتب افزایش یافت.
'وو شی' افزود: به غیر از درآمد حاصل از کشت میوه کیوی، اکنون هر خانواده روستا سالانه برای کشت هلو 6 هزار یوان و برای پرورش ماهی نیز 6 هزار یوان دیگر درآمد کسب می کند.
این مقام روستایی تصریح کرد: علاوه بر این، محیط زیست زیبای روستا نیز به تدریج توجه بسیاری از گردشگران را جلب کرد در سال 2015، تعداد کمی گردشگر به این روستا سفر کردند بنابراین، ما در روستا یک مهمان سرا به منظور اقامت و صرف غذا برای گردشگران ایجاد کردیم.
وی تاکید کرد: اما به دنبال افزایش گردشگران، ما خانواده های روستا را به ایجاد خانه میزبان گردشگران در خانه خود تشویق کرده و در این زمینه به آنها کمک کردیم پس از تلاش در دو سال گذشته، بسیاری از خانواده های روستا در این زمینه فعالیت کرده و به موفقیت و درآمد رسیده اند.
رییس گروه فقرزدایی روستای 'شی با دونگ' افزود: در سال 2016 میلادی، میانگین سرانه درآمد این روستا به هشت هزار و 500 یوان رسید و مردم روستا به طور کامل از فقر رهایی یافتند.
اما به دنبال ارتقای سطح زندگی، مردم روستا به این میزان درامد اکتفا نکردند و به فکر راه های جدید برای توسعه و افزایش درامد بودند، 'یانگ جون هوی' معاون فدراسیون زنان این روستا هم گفت: در سال 2014، یک تعاونی گلدوزی میائو ایجاد کردیم.
هنر گلدوزی قوم میائو یکی از صنایع دستی معروف بومی است که در فهرست میراث ملی غیر مادی ثبت شده است.
اکنون این تعاونی 35 عضو رسمی دارد آنها ضمن تولید محصولات گلدوزی و فروش آن، زنان دیگر روستاها را هم آموزش می دهند.
یانگ می گوید: به غیر از درامد ناشی از کشاورزی، آبزی پروری و گردشگری، هر هنرمند در سال حدود هزار و 500 یوان درآمد دیگر از این طریق به دست می آورد.
او می گوید: با آنکه این درامد مبلغ چندانی نیست، اما همین مبلغ برابر با درآمد کل یک خانوار در سال های پیش از آغاز پروژه فقرزدایی بود.

کلید واژه :

توانمندسازی روستائیان چین

،

توانمندسازی

،

روستائیان چین

،

چین

ثبت نظرات
captcha